Als je aan bandenwarmers denkt, is de enige belangrijke vraag: rijd je op straat of op het circuit?
Het antwoord is eenvoudig. Als u banden gebruikt die goedgekeurd zijn voor de openbare weg, heeft u geen warmer nodig. Deze banden zijn ontworpen om te werken in koude omstandigheden. Hij warmt geleidelijk op tijdens het rijden en bereikt al na enkele kilometers de topconditie. Eenvoudig.
Baanracen is een andere zaak. Koud rubber gedraagt zich heel anders dan heet rubber.
Koudebaanbanden zijn kwetsbaar. Ze glijden uit. Warme banden zijn buigzaam. Ze blijven hangen. Je wilt de sticky-versie. Het warme rubber past zich aan het wegdek aan en vergroot het contactoppervlak. De extra grip is het verschil tussen zelfverzekerd bochten nemen en uitglijden.
Er zijn twee manieren om warm rubber te krijgen. U kunt rijden totdat de banden de bedrijfstemperatuur hebben bereikt (meestal onder de 200 graden Fahrenheit). Als alternatief kunt u een bandenverwarming gebruiken. Dit zijn in feite elektrische dekens die uw banden op de juiste temperatuur verwarmen voordat u zelfs maar opstapt.
Racebanden mogen niet worden gebruikt bij koud weer. Het veroorzaakt ‘koude tranen’. Breekbaar rubber kan onder druk barsten of afbrokkelen. Dat maakt de band kapot. Koude banden hebben 4 tot 6 ronden nodig om op te warmen. Dat is een eeuwigheid op de racedag. Je zult de hele sessie je zelfvertrouwen aan het schudden zijn. Erger nog, het valt buiten de grenzen van glad, koud rubber.
Bandenwarmers zijn een noodzaak voor baanraces. Ze maken deel uit van de racedagtoolkit. Voor de weekendkrijger of dagelijkse forens? Niet zo veel.
Als je meer wilt weten over motorfietsen, bekijk dan de links op de volgende pagina.
