Waarom Smart’s #2 terugkeert naar zijn kleine tweezitswortels (en waarom je hem niet in de VS kunt kopen)

Smart maakt een einde aan de digitale advertentieruimte. In plaats van algoritmefeeds schildert het bedrijf zijn toekomst op de muren.

Kunstenaars in opdracht in Shanghai, Buenos Aires en Melbourne hebben zojuist muurschilderingen laten vallen. Ze onthullen de styling voor de #2. Deze kleine tweezitter markeert een scherpe terugkeer naar de oorsprong van Smart. Het bootst de proporties van de klassieke Smart ForTwo na. Dat model werd in 2019 in de Verenigde Staten vermoord.

De volledige onthulling vindt plaats in oktober op de autoshow van Parijs.

Hier is de vangst. Het nieuwe model zal niet in Amerika verkocht worden.

De kunst van het onthullen

Vergeet sociale mediacampagnes. Deze lanceringsstrategie voelt analoog aan voor een EV-bedrijf. Smart gebruikte lokale kunstenaars om de auto in stedelijke omgevingen te schilderen. Ze kozen steden die echt zinvol zijn voor een micro-auto.

Berlijn, Parijs, Hong Kong. Deze plaatsen hebben smalle straatjes. Ze hebben kleine auto’s nodig. De Verenigde Staten ontbreken volledig in deze lijst. Sinds 2009 hebben we geen nieuwe Smart-auto meer gehad. Vijf jaar geleden trok het merk hier de stekker uit. De #2 zal dat beleid niet veranderen.

Smart beweert dat de elektrische hatchback bedoeld is om ‘vreugde op te wekken’.

De focus blijft op speels, ultracompact design. Maar de muurschilderingen vertellen een serieuzer verhaal dan de conceptcar.

Ontwerpdetails: echt versus concept

Eerder dit jaar toonde Smart de #2 concept op de autoshow van Peking. Die auto was flitsend. Het had gepixelde LED-schermen op de zijpanelen waarop het “#2”-logo verscheen. Het had deurgrepen van leer.

De muurschilderingen halen dat weg.

Het productieontwerp is ingetogener. Het is praktisch.

De voorkant heeft nu een slanke, naar voren gebogen neus. Er is een grille in carrosseriekleur. De gaten erin zijn dun en horizontaal. De koplampen zijn druppelvormig. Ze geven de auto een vriendelijke, bijna domme uitstraling. Je zou kunnen zeggen dat het karakter heeft. Of je zou kunnen zeggen dat het lijkt op een broodrooster met wielen.

De opvallende zijschermen van het concept zijn verdwenen. De productieauto vertrouwt op traditionele handgrepen in plaats van de leren handgrepen die je op het showmodel ziet.

Stubby silhouet en LED-achterlichten

Het achteraanzicht bevestigt het compacte karakter van het voertuig.

Op een eenvoudige hatchback zitten uitpuilende ronde achterlichten. Op het dak zit een kleine spoiler. Het is minimaal.

De wielen vertellen een ander verhaal. De muurschilderingen tonen een vierspaaks ontwerp. De spaken zijn zilver omlijnd. Dit detail benadrukt de gedrongen, onopvallende houding van de auto.

Het is een ontwerptaal die is ontwikkeld voor rijden in de stad. Niet voor cruisen op de snelweg.

Prestatiespecificaties: snel opladen, kort bereik

Muurschilderingen kunnen geen snelheid overbrengen. Maar de specificaties zijn duidelijk genoeg.

De #2 is volledig elektrisch.

Smart beweert dat het in minder dan 20 minuten van 10% tot 80% kan opladen. Dat is snel voor zo’n kleine auto. Het bereik is ongeveer 186 mijl. Dat aantal voelt voldoende voor een primaire stedelijke forens. Het is niet gebouwd voor roadtrips. Het is gebouwd om te parkeren.

De realiteit van de Amerikaanse markt

Dus waarom geen Amerikaanse lancering?

Smart verliet de Amerikaanse markt in 2019 toen de samenwerking met Daimler eindigde. Het merk heeft niet achterom gekeken. De #2 vertegenwoordigt een terugkeer naar vorm. Het brengt de indeling met twee zitplaatsen terug. Het verkleint de voetafdruk.

Maar de Amerikaanse automarkt heeft een hekel aan kleine auto’s. Het vereist SUV’s en vrachtwagens. Een kleine elektrische hatchback heeft moeite om hier grip te krijgen zonder agressieve subsidies of een verandering in de smaak van de consument.

Smart lijkt het daarmee eens te zijn. Met deze release richten ze zich op Europa, Azië en Latijns-Amerika.

De autoshow van Parijs in oktober zal het echte werk laten zien. Tot die tijd dienen de muurschilderingen als enige preview.

Je zult deze niet door het verkeer in Los Angeles zien zoemen. Of een patstelling in New York. Maar misschien zie je ze wel in Parijs.

Dat lijkt eerlijk genoeg.