Hoe elektronische sperdifferentiëlen de grip in bochten transformeren

Vergeet de afkortingverwarring. Een elektronisch sperdifferentieel (eLSD) is geen nieuwe farmaceutische samenstelling. Het is geen sportzender. Het is een mechanisch onderdeel met hersenen.

In essentie doet een eLSD hetzelfde werk als een traditioneel sperdifferentieel: het regelt de koppelverdeling tussen de wielen. Maar het doet dit met een snelheid en precisie die mechanische eenheden niet kunnen aanraken. Meestal gaat het hierbij om onder druk staande hydraulische koppelingen die worden beheerd door een elektronische regeleenheid. Die ECU kan een speciale microcomputer zijn of het hoofdbrein van het voertuig. Het maakt niet uit. Waar het om gaat zijn de gegevens.

Het systeem leest de input van wielsensoren in realtime. Als een wiel slipt, reageert de computer onmiddellijk. Het leidt extra koppel naar het wiel met daadwerkelijke tractie. Dit gebeurt sneller dan een menselijke bestuurder het gaspedaal zou kunnen loslaten en weer zou kunnen instappen.

Sommige fabrikanten geven u controle over deze logica. Met Mitsubishi’s Active Yaw Control -systeem kunnen bestuurders bijvoorbeeld presets selecteren. U kunt het differentieel afstemmen op wegdek, grind of sneeuw. De auto verandert zijn persoonlijkheid op basis van de ondergrond.

Waarom elektronische giercontrole belangrijk is in AWD-systemen

Het rijgedrag gaat niet alleen over acceleratie in rechte lijn. Het gaat om rotatie.

Yaw is de rotatie van een voertuig om zijn verticale as. Als je aan het stuur draait, giert de auto. Als de achterkant grip verliest en te veel draait, draai je. Als hij te weinig draait, heb je onderstuur. Een eLSD beheert dit evenwicht.

Bij voertuigen met vierwielaandrijving zorgt een eLSD aan de achterzijde ervoor dat de achterwielen in dezelfde pas blijven als de voorwielen. Het dempt overmatig gieren. Door de koppelverdeling actief te beheren, fungeert het systeem als een actieve giercontrole. Dit voorkomt dat de auto uitglijdt tijdens het wisselen van rijstrook met hoge snelheid of scherpe bochten. Het resultaat is een auto die geplant aanvoelt. Agressief, maar gecontroleerd.

Je ziet deze technologie in specifieke platforms. Saabs XWD (Cross Wheel Drive) maakt er veelvuldig gebruik van. Dat geldt ook voor verschillende modellen van Mitsubishi, General Motors en Jeep. Het wordt vaak geïntegreerd in de bredere chassiscontrole of het elektronische stabiliteitssysteem. De hardware is verborgen, maar het effect is onmiddellijk.

Kunnen computers het stuurprogramma volledig vervangen?

Als we computers met koppelvectoring vertrouwen, waarom zouden we dan niet sturen?

Dat is de volgende grens. Zelfrijdende auto’s, geautomatiseerde ondergrondse snelwegen en zelfparkeersystemen zijn al in ontwikkeling. De logica houdt stand. Als een ECU de tractie beter kan beheren dan een mens, kan deze uiteindelijk het hele voertuig besturen.

Voorlopig is de eLSD een hulpmiddel voor de bestuurder. Het verbetert de grip zonder de controle te verliezen. Het is een partnerschap tussen metaal en code.

De toekomst van autorijden is geautomatiseerd. Maar tot die tijd hebben we verschillen die nadenken.