Drugs rijden. Het haalt de krantenkoppen niet.
Maar de cijfers zijn lelijk. Echt lelijk.
Volgens een nieuw verzoek om vrijheid van informatie van de RAC is de kans dat drugschauffeurs in Groot-Brittannië dit blijven doen nadat ze zijn betrapt vijf keer zo groot als dronken chauffeurs. Denk even over die verhouding na.
Tussen 2014 en juli 2025 werden ruim 12.000 chauffeurs drie keer of vaker hoog op het stuur betrapt. Ondertussen herhaalden slechts 2.550 dronken bestuurders de overtreding zo vaak. Er is zelfs een handjevol mensen – meer dan vijftig – die elk meer dan tien steunbetuigingen hebben verzameld.
Tien keer.
Het voelt als een uitschietercrisis, maar het is structureel.
Rod Dennis, senior beleidsmedewerker bij de RAC. Hij verbloemt het niet.
“Hoewel rijden onder invloed de krantenkoppen haalt, laten deze cijfers zien hoezeer het probleem van rijden onder invloed onder de radar raakt.”
Maar hier gaat het om. In absolute aantallen? Alcohol is nog steeds koning. Bijna 100.000 veroordelingen wegens rijden onder invloed, tegenover ruim 220.000 veroordelingen voor alcohol in dezelfde periode. De meeste mensen drinken en rijden nog steeds in plaats van drugs te gebruiken en te rijden.
Maar het zijn de recidivisten waar het systeem faalt.
“Het aantal recidives onder invloed van drugs is lager dan dat van rijden onder invloed,” zei Dennis. “De huidige straffen zijn niet effectief.”
Dus wat doen we?
De RAC wil twee dingen.
- Zwaardere straf. Werkelijke afschrikking.
- Een nationaal rehabilitatieprogramma voor rijden onder invloed, net zoals dat voor alcohol.
Australië gebruikt al speekseltests langs de weg. Ze weten wie er gehandicapt is. Ze handelen snel. We zitten vast in de modder met oude methoden.
Momenteel? De straf voor rijden onder invloed is een verbod van minimaal twaalf jaar (36 maanden als je binnen drie jaar al eerder bent betrapt). Plus onbeperkte boetes. Misschien zes maanden gevangenisstraf. Het is identiek aan de straf voor rijden onder invloed.
Is identiteit belangrijk?
Waarschijnlijk.
De regering knikte uiteindelijk. Eerder dit jaar heeft het ministerie van Transport zijn verkeersveiligheidsstrategie uitgerold. Beloften van herziening. Beloften van nieuwe bevoegdheden.
Een woordvoerder zei het botweg: “De handhaving heeft moeite om gelijke tred te houden.”
“Degenen die drugs gebruiken en achter de rolstoel gaan zitten, zullen niet langer ongestraft blijven.”
Goed. Tijd om te kijken of het papierwerk overeenkomt met de woorden.
De automatische vergrendelingstechnologie voor alcoholgebruikers? Komst. Nieuwe tests langs de weg voor drugs? Vermoedelijk de volgende.
We zullen wachten.
De wegen niet.
