Waarom goedkoper openbaar EV-laden de ontbrekende schakel is voor het ZEV-mandaat

Slechts 25% van de mensen overweegt waarschijnlijk een elektrische auto te kopen voor hun volgende auto. Dat aantal stijgt naar 37% als openbaar opladen minder kost dan benzine. Die kloof is van belang. Veel.

Het YouGov-onderzoek, uitgevoerd in opdracht van ChargeUK, vroeg niet alleen wat mensen denken. Er werd gevraagd wat ze zouden doen als de wiskunde zou veranderen. Het resultaat? Goedkoper opladen van elektrische voertuigen is de sleutel tot het overtuigen van bestuurders om over te stappen. Concreet: als de kosten van plug-ins onder de brandstofkosten dalen, overschrijdt de consumenteninteresse de drempel van 37%. Dat is meer dan de verkoopdoelstelling van 33% die de overheid voor 2026 heeft gesteld onder het Zero Emission Vehicle (ZEV)-mandaat.

Het kostenverschil per mijl

Laten we naar de cijfers kijken. Ze zijn nog niet mooi.

Als we de officiële efficiëntiecijfers van de overheid en de huidige energieprijzen gebruiken, kost het opladen van een elektrische auto ongeveer 22 pence per mijl. Dat is ongeveer 6 pence per kilometer meer dan het besturen van een gelijkwaardige benzine- of dieselauto. Het is een tastbaar wrijvingspunt. Mensen haten het om geld te verspillen aan brandstof. Waarom zouden ze een premie betalen om elektrisch te gaan als dat niet nodig is?

Maar er is een oplossing. Buiten de spits opladen.

Als u tijdens goedkope energie-uren thuis de stekker in het stopcontact steekt, dalen de kosten tot iets meer dan 2 pence per mijl. Ter vergelijking: het tanken aan een pomp gebeurt altijd op topsnelheid. Thuisladen wint. Openbaar opladen verliest momenteel. Dat onderscheid verklaart waarom de onderzoeksresultaten zo drastisch veranderen als de overheidsprijzen hypothetisch worden verlaagd.

Politieke verdeeldheid en prijsgevoeligheid

Voor het onderzoek werden ruim 2.000 kiezers uit het hele politieke spectrum ondervraagd. Als we rekening houden met de electorale realiteit, laten de resultaten verwachte patronen zien. De kans is nu al groot dat Labour- en Groen-kiezers in de komende twaalf maanden een elektrische auto zullen kopen. Hervormingen Britse kiezers zijn het minst waarschijnlijk.

Toch treft de prijsgevoeligheid onder de sceptici het hardst.

Voor kiezers in het Verenigd Koninkrijk voor hervorming bedraagt ​​de kans om een ​​elektrische auto te kopen onder de huidige omstandigheden 13%. Publieke laadprijzen verlagen tot onder benzine? Dat aantal stijgt naar 21%. Een sprong van bijna 9 punten ten opzichte van één variabele verandering. Als je de naald onder onwillige kopers wilt verplaatsen, verlaag dan de prijs.

“Het pleidooi voor het verzwakken van de verkoopdoelstellingen… slaat een gat in dat argument. [De] regering heeft een enorme hefboom voor de vraag… die hebben ze al in de hand.”
— Jarrod Birch, ChargeUK

Jarrod Birch wijst erop dat de beweringen van de industrie dat automobilisten geen elektrische auto’s zullen kopen, geen stand houden als je naar de potentiële vraag kijkt. Een verkoophausse na Iran heeft aangetoond dat er vraag bestaat als de omstandigheden gelijk zijn. De overheid heeft de touwtjes in handen. Er wordt gewoon niet hard genoeg aan getrokken.

Het BTW-probleem

Waarom is openbaar opladen zo duur? De BTW is de grootste boosdoener.

Thuis betaalt u binnenlandse BTW-tarieven. In feite zal er tussen oktober 2026 en april 2027 helemaal geen BTW geheven worden op het opladen thuis, na de recente aankondiging van premier Andy Burnham. Maar een openbaar laadpunt gebruiken? U betaalt de volledige 20%.

Het is een asymmetrie die het gemak bestraft. ChargeUK en andere brancheorganisaties roepen op tot een bezuiniging. Concreet willen ze dat de publieke BTW wordt afgestemd op het vooraf verlaagde binnenlandse tarief van 5%.

Vicky Edmonds, CEO van EVA Engeland, zegt het botweg. Het matchen van het thuistarief zou ‘openbare heffingen eerlijk, betaalbaar en betrouwbaar maken’.

Eerlijk. Betaalbaar. Betrouwbaar. Drie woorden die de kernangst van de potentiële EV-koper aanpakken: de angst voor actieradius gaat niet alleen over kilometers. Het gaat om geld en betrouwbaarheid.

Zal het opladen daadwerkelijk goedkoper worden dan benzine?

Hier is de realitycheck.

Een verlaging van de publieke laadkosten met 15% – zoals voorgesteld door het voorstel voor een BTW-verlaging – is niet voldoende om snel opladen (meer dan 50 kW) goedkoper te maken dan het kopen van benzine. Bij lange na niet. Snelladen blijft voorlopig een premium service.

Maar het verandert het landschap voor langzamere laders.

Openbare opladers aan lantaarnpalen of op parkeerplaatsen zouden aanzienlijk goedkoper worden dan een ritje naar het benzinestation. Voor de meeste dagelijkse ritten is geen 50 kW+ nodig. Er is 7 kW of 11 kW nodig. Voor die sessies wordt de overstap vrijwel direct financieel logisch.

Het mandaat loopt al achter op schema

De klok tikt. In de eerste helft van 22026 waren elektrische voertuigen goed voor één op de vier registraties van nieuwe auto’s. Eén op de vier. Dat is 25%.

Het mandaat vereist 33%. Dat is een tekort van 8%.

De regering voelt de hitte nu al. De onlangs herstelde minister van Zaken Jonathan Reynolds heeft laten doorschemeren dat de doelstellingen zouden kunnen verzwakken. Autofabrikanten geven enorme kortingen op nieuwe elektrische modellen om boetes te voorkomen, wat aangeeft dat ze bij de huidige prijsstructuren het volume niet kunnen verplaatsen zonder subsidies die hun marges opvreten.

Mike Hawes, CEO van de Society of Motor Manufacturers and Traders (SMMT), neemt geen blad voor de mond. Fabrikanten investeren miljarden in ontwikkeling. Ze geven miljarden meer uit aan marketing- en verkoopprikkels. En de markt beweegt nog steeds niet snel genoeg.

“Het mandaat nu hervormen is essentieel… om banen veilig te stellen.”
— Mike Hawes, SMMT

Het argument voor het uitstellen of verzwakken van het mandaat is dat de markt meer tijd nodig heeft. De gegevens suggereren het tegenovergestelde: de markt is er klaar voor, maar de economie is kapot.

Wat valt er nog te doen?

Betaalbaar openbaar opladen is de hefboom. Het is de enige factor die de kloof overbrugt tussen beleidsambitie en consumentenrealiteit. Zonder dit mandaat wordt het ZEV-mandaat een self-fulfilling prophecy van niet-naleving en straffen.

Met het? Je ontgrendelt de 37%, 39%, 40%+ segmenten van de markt. Je stabiliseert de netbelasting. U vermindert de druk op de concurrentiekracht van Groot-Brittannië.

De industrie heeft haar deel gedaan. Zij bouwden de auto’s. Zij bouwden de infrastructuur. Nu willen ze dat de overheid stopt met het in rekening brengen van een premie voor het gemak van thuis niet aansluiten. Totdat openbaar opladen minder kost dan benzine, zal de transitie halverwege blijven steken. Niet langzaam. Niet snel. Vastgelopen.

En vastgelopen is precies waar het mandaat sterft.