De overgrote meerderheid van de nieuwe auto’s die in Australië worden verkocht, geeft een verkeerd beeld van hun werkelijke brandstofverbruik, waarbij ongeveer 80% van de geteste modellen niet voldoet aan de cijfers die op raamstickers worden geadverteerd. Deze discrepantie, die door onafhankelijke tests door de Australian Automobile Association (AAA) aan het licht is gebracht, roept serieuze vragen op over de transparantie in de auto-industrie en de effectiviteit van de huidige normen voor brandstofefficiëntie.
De scheiding tussen laboratorium en weg
In de laatste testronde van de AAA werden 141 benzine-, diesel- en hybridemodellen vergeleken met hun officiële claims over brandstofverbruik. De resultaten lieten variaties zien die tot 25% reikten, wat betekent dat sommige voertuigen aanzienlijk meer brandstof verbruikten dan geadverteerd. De GWM Tank 300 SUV, een terreinwagen, presteerde het slechtst en overtrof de officiële score van 9,5 l/100 km met 25% – een verbruik van 11,9 l/100 km onder reële omstandigheden.
Dit is geen nieuw probleem. Uit eerdere tests is gebleken dat de verschillen zelfs nog groter zijn, waarbij sommige auto’s de officiële cijfers tot 35% overschrijden. Het probleem beperkt zich niet tot specifieke merken of brandstoftypen. Zelfs nieuwere voertuigen zoals de Kia Tasman ute en populaire EV’s zoals de BYD Seal en BMW iX1 voldoen niet aan hun beweerde efficiëntie.
EV’s zijn niet immuun
Hoewel elektrische voertuigen vaak worden aangeprezen als een oplossing voor brandstofefficiëntie, blijkt uit AAA-testen dat ze niet immuun zijn voor overdrijving. De BMW iX1 presteerde in de bereiktests met 10% en het BYD-zegel met 25%. In totaal hebben elf tot nu toe geteste EV’s verschillen laten zien variërend van 3% beter tot 31% slechter dan geadverteerd.
Waarom dit belangrijk is
De kloof tussen officiële claims en prestaties in de echte wereld is om verschillende redenen aanzienlijk:
- Consumentenmisleiding: Kopers vertrouwen op geadverteerde cijfers om weloverwogen beslissingen te nemen. Misleidende claims zorgen ervoor dat consumenten de besparingen overschatten en de impact op het milieu onderschatten.
- Regulerende hiaten: De discrepanties benadrukken de beperkingen van laboratoriumtests, die de rijomstandigheden in de echte wereld niet nabootsen.
- Emissiedoelstellingen: De New Vehicle Efficiency Standard (NVES) heeft tot doel de uitstoot te verminderen, maar onnauwkeurige gegevens over het brandstofverbruik ondermijnen de effectiviteit ervan.
Een zeldzame uitschieter: de Ford Mustang GT
Interessant is dat de Ford Mustang GT – een 5,0-liter V8 – feitelijk 22% minder brandstof gebruikte dan de sticker tijdens de tests beweerde. Deze anomalie doet de algemene trend niet teniet, maar illustreert dat er sprake is van variabiliteit bij het testen.
Het grotere geheel
Ondanks dat de transportemissies licht zijn gedaald (0,4% in het jaar tot september 2025), blijven ze 23% hoger dan in 2005. De AAA pleit voor strengere emissievoorschriften en tests in de praktijk om transparantie en verantwoording te garanderen.
“De AAA ondersteunt de introductie van steeds strengere regelgeving voor voertuigemissies, maar we willen er ook voor zorgen dat ons wagenpark in de echte wereld schoner wordt, en niet alleen in het laboratorium.”
— Michael Bradley, directeur van AAA
Concluderend tonen de bevindingen van de AAA duidelijk aan dat consumenten niet kunnen vertrouwen op officiële cijfers over het brandstofverbruik. Onafhankelijk testen is cruciaal voor transparantie, en er zijn strengere regels nodig om ervoor te zorgen dat voertuigen onder reële omstandigheden voldoen aan de geadverteerde efficiëntienormen.
